Tanja Popec, auteur van dit artikelGetuigenis van pelgrim Tanja Popec, journaliste bij een katholiek radiostation in Kroatië - Naar Medjugorje gaan, betekent voor veel mensen de kans om een mirakel of een Verschijning mee te maken, of een bijzondere boodschap te ontvangen.  Theologen onderzoeken zelfs waar deze religieuze nieuwsgierigheid vandaan komt en vragen zich af of hier werkelijk iets bijzonders gebeurt.  Theologen ervaren, misschien wel meer dan anderen, altijd een zekere innerlijke strijd aangezien ze leven met een erfdeel van persoonlijke kennis, discipline, gehoorzaamheid aan de hiërarchie en hun persoonlijk leven met God, die, zelfs wanneer Hij stil blijft, toch veel spreekt.

Velen hebben mij gevraagd wat ik denk over de Verschijningen in Medjugorje.  Maar ik vind dat het niet aan mij is om me uit te spreken of deze Verschijningen waarachtig zijn en waar ze vandaan komen.  In feite is mijn geloof niet sterker of zwakker omwille van de Verschijningen.  Ik wacht op het oordeel dat de Heilige Vader zal uitspreken wanneer de tijd daar rijp voor is.

Ik zou hier een antwoord willen geven op hoe ik me voel bij het getuigen voor Christus, die aanwezig is in Medjugorje, zoals in elke heilige Mis overal ter wereld.  Werkelijk tegenwoordig, zo sterk, zonder één woord te spreken.  Hij roert onze ziel en onze gedachten.

Medjugorje trok me aan als plaats, in een land dat me zo dierbaar is, Bosnië-Herzegovina, als een realiteit die geheel verschilt van mijn dagelijkse routine in Zagreb, waar ik woon.  Soms is het nodig om ergens naartoe te gaan, even weg van het leven van elke dag, zodat onze gedachten kunnen bedaren en onze ziel een beetje rust kan vinden.

Iets over de sfeer

Zonder rekening te houden met het feit dat ik pas op het laatste ogenblik in Medjugorje arriveerde om er nieuwjaar te vieren, kan ik zeggen dat mijn dag erg ontspannen verliep sinds mijn vertrek thuis.  Ik ben bijzonder blij dat de reis van Zagreb over Zadar naar Medjugorje aangenaam en probleemloos verlopen is.  Ondanks het feit dat ik mensen gevraagd had of er in Medjugorje iets speciaals gebeurt met nieuwjaar en men mij zegde dat er niets bijzonders gepland staat buiten de Aanbidding van het heilig Sacrament en de heilige Mis, kon ik ervaren dat dat "niets bijzonders" duizenden pelgrims van over de hele wereld en gelovigen uit de wijde omtrek naar deze spirituele oase in Herzegovina lokt.

Italianen waren er het meest.  Veel gelovingen kwamen naar de kerk in heuse winteruitrusting.  Met winterjassen en skipakken, overjassen, gewikkeld in dekens en sjaals.  Ik kon eerst niet begrijpen waarom de mensen zo gekleed gingen, vooral niet waarom men met dekens kwam.  De avond was niet zo koud als in Zagreb, waar de temperatuur 's avonds onder nul gaat.  Wie het vroegste kwam, kon in de kerk plaatsnemen.  De zone errond zat vol mensen in Aanbidding van het Allerheiligste Sacrament in Medjugorjewinterkleding.

Om 22u begon de Eucharistische Aanbidding.  Iedereen kon die volgen op een groot videoscherm.  Maar zelfs diegenen die niet bij het scherm zaten, baden in vrede, stilte, diepe nederigheid en waardigheid en werden vervuld van de aanwezigheid van de levende Jezus Christus.  (Wetende dat men meer dan drie uur in de koude buitenlucht bleef, begreep ik nu al die winterkleding wel!)

Een exclusief gebeuren in Medjugorje of gewoon maar Jezus?

Wanneer ik Jezus ga aanbidden in het Allerheiligste Sacrament word ik steeds vol verlangen aangetrokken door Gods gelaat.  Zo ook deze avond.  Gedurende meer dan een uur zag of hoorde ik niets spectaculairs of exclusiefs, ook al waren slechts enkele dagen verstreken sedert de Boodschap waarin kindje Jezus op de arm van Onze-Lieve-Vrouw tot ons sprak dat Hij onze Vrede is en dat we Zijn Geboden moeten onderhouden.  Maar, het was een inhoud die we al kennen vanuit het Evangelie, dus in deze woorden lag niets nieuws.

Echter, wat zo sterk en indrukwekkend was in Medjugorje die avond, was de stilte die neerkwam en de kerk van Medjugorje in maanlicht hulde.  De stilte tradt in met het kijken naar het heilig Sacrament.  De overwegingen waren eenvoudig en werden vertaald in verschillende talen.  Ze gingen over dank zeggen voor het afgelopen jaar, bidden voor het nieuwe jaar, over bekering van de harten en over het volbrengen van Gods geboden.  Het waren maar enkele woorden, maar het leven van ieder die Jezus kwam aanbidden, die bad en zocht naar Gods gelaat kon in deze woorden herkend worden.

Veel mensen gingen die avond het Sacrament van de Hemelse Verzoening ontvangen.  Je verzoenen met God en het jaar eindigen en beginnen in die geest van verzoening is een wonderlijk gevoel.  Priesters uit diverse landen stonden ter beschikking van gelovigen van alle leeftijden.  Berouw tonen, verlangen naar verandering, de vernieuwing van het leven vieren!

De heilige Eucharistie die begon om 23u20 was een gewone Mis, met stukken uit de liturgie van Kerstmis, maar was toch heel bijzonder.  Hoewel in de omgeving vuurwerk werd afgestoken, bleven de mensen geconcentreerd op het altaar en niet op de lucht.  Het middelpunt was de Consecratie.  De transfiguratie van Brood en Wijn, precies op middernacht, was zo indrukwekkend.  Terwijl de hele wereld op dat moment een explosie van vuurwerk, vreugdeknallen, champagne, kussen en knuffels beleeft, waren wij in die heilige Mis ver van dat alles.  In de omliggende straten werd luidruchtig gefeest en toch bleef de zone rond de kerk zo vol van vrede en bleven we allemaal gericht op Christus die ons begin en ons einde is.

Ieder van ons bracht hier zijn leven, zijn geliefden, zijn gebeden, zijn verlangens en hoop naar dat altaar.  Christus heeft die gave van ons hart ontvangen en heeft een nieuwe pagina omgeslagen, een nieuwe 2013de pagina, in Zijn werkelijke tegenwoordigheid.  In Hem vinden we onze ware vreugde en Hij was werkelijk onze Ster die nacht.  Een Ster die ons nieuws brengt.

Wat is een mirakel in Medjugorje?

Duizenden pelgrims die naar hier gekomen zijn, zonder dat ze bepaald uitgenodigd werden om nieuwjaar op die manier te vieren, die geen spektakel zochten, honderen van hen die die nacht zijn gaan biechten, sommigen na vele jaren niet gebiecht te hebben - is dat geen waar mirakel?

Onlangs las ik het getuigenis van een echtpaar dat naar Medjugorje kwam met hun zieke kinderen om te bidden voor het wonder van genezing.  Ze hebben niets bepaald ervaren van Onze-Lieve-Vrouw.  Er gebeurde niets, zelfs niet nadat ze de Verschijningsberg en de Kruisberg beklommen hadden.  Toen de vader daarover zijn beklag deed aan de priester en hem vertelde dat ze gebeden hadden voor een mirakel, zei de priester enkel maar: "Ga biechten!"  Natuurlijk was die vader in verwarring.  Hij zocht naar een teken voor zijn kind en die priester zond hem naar de biecht.  Maar het leven van dat gezin veranderde compleet na die biecht.  De vader had al jarenlang niet meer gebiecht en hij droeg veel wonden in zijn ziel.  Hij leefde met veel doodzonden.

(Een deel van) de biechtstoelen in MedjugorjePas na de biecht vond een mirakel plaats.  Hun kinderen waren beter. Voor de vader was het echter de veruitwendiging van een miraculeuze ontmoeting met de Heer die hij ervaren had in het Sacrament van de Hemelse Verzoening.  Dat was zijn waar mirakel!  Laat ons nooit vergeten dat Christus in het Sacrament van de Hemelse Verzoening bij ons is als Diegene die ons hart opent en ons geneest met Zijn barharmtigheid, ons hart verheft met Zijn liefde vanop het Kruis.

Op weg naar Medjugorje luisterde ik naar het getuigenis van een jong getrouwd stel die mekaar ontmoet hebben op hun reis naar Medjugorje.  Hoewel beiden niet ver van mekaar vandaan woonden in Italië, hadden ze mekaar nooit eerder ontmoet.  Op weg naar Medjugorje maakten ze beiden deel uit van twee verschillende groepen.  Ze ontmoetten mekaar op de ferry, terwijl daar een heilige Mis opgedragen werd.  Ze kregen verkering en huwden enkele jaren later.  Ontmoetingen met God in de Sacramenten en mensen die mekaar daarin vinden, dat zijn de sterkste boodschappen uit Medjugorje.

Velen vragen zich af hoe het komt dat dergelijke veranderingen en bijzondere gebeurtenissen niet in onze eigen parochie geschieden, waar we aldoor leven?  De reden is simpel.  Wanneer we onze parochie verlaten en ergens op bedevaart gaan, naar Medjugorje of elders, worden we ogenblikkelijk anders.  Ons humeur verandert, we richten ons op onze bestemming en we stappen uit onze dagelijkse sleur.  Enkel door dat te doen, creëren we reeds een grond voor een geestelijke ervaring.  Die geestelijke impact opent deuren voor iets nieuws.

En waar is Onze-Lieve-Vrouw?

Ziehier de dienstmaagd des Heren, mij geschiedde naar Uw woord.Maria is de Moeder die ons haar Zoon brengt.  Hij is aanwezig in elke heilige Eucharistie.  Zelfs wanneer Zij ons geleidt naar de viering van de heilige Eucharistie levert Ze ons over in Zijn handen.  Want Hij is Haar en ons middelpunt.  Ik denk niet dat Onze-Lieve-Vrouw verlangt dat we naar Haar kijken, enkel omdat Zij het is.  Zij is volledig toegewijd aan haar Zoon.

Private openbaringen zijn zonder verplichting tot het moment waarop de Heilige Vader zijn oordeel over het ganse gebeuren bekendmaakt.  Maar, er is iets dat onze religieuze en gelovige plicht is en dat voor eeuwen neergeschreven staat in de Schrift en in de Leer van de Kerk.  Voor mij persoonlijk ligt één van de grootste uitdagingen, in relgieuze en theologische termen, in het mirakel van de Goddelijke Barmhartigheid en in Maria's open hart wanneer Zij sprak tot God: "Ziehier de dienstmaagd des Heren, mij geschiedde naar Uw woord."  (Lc. 1,38)  Steeds opnieuw word ik ontroerd door Haar woorden op de bruiloft in Kana: "Doe wat Hij u zeggen zal!" (Joh. 2,5)  We kunnen deze twee verzen ons ganse leven blijven bestuderen.  Het is in die twee verzen dat wij zullen slagen of falen voor de proef van ons geloof.  Het zullen deze twee verzen zijn die ik met me meedraag in dit nieuwe jaar!"

Auteur: Tanja Popec - Bron: http://www.laudato.hr/svjedocanstva/Svjedocanstva/Zasto-(ne)-Me%C4%91ugorje-.aspx - Vertaling: Bedevaart.net

Fotogalerij

Zoeken in Bedevaart.net

Google Translator

Dutch Croatian English French German Italian Polish Slovak Slovenian Spanish