Door pater Slavko uitgenodigd bij de zieners

Zvonko Smukavić uit CanadaZvonko Smukavić werd geboren in Jugovac nabij Karlovac in Kroatië, maar woont en werkt al meer dan 40 jaar in Canada. Hij kwam naar Medjugorje voor de 35ste verjaardag van de Verschijningen. Het was zijn vijfde bedevaart. De eerste keer was in 1982. Het was toen, op de eerste verjaardag van de Verschijningen dat hij een bekering doormaakte.

"Ik kwam naar hier om te bidden voor mijn zieke vader. Ik ging naar de pastorie en ontmoette er een priester die zich voorstelde als pater Slavko Barbarić. Hij stelde me voor om naar de kapel te komen waar de zes zieners de Verschijning zouden ontvangen. Dat was een grote vreugde voor mij. Ik was diep bewogen door die gebeurtenis en moest de hele tijd wenen. Sinds die dag mag ik mezelf een missionaris van Medjugorje noemen, want zo spreken de mensen over mij na al die jaren. Wanneer ik maar kan, spreek ik over de Verschijningen en de mensen waarderen dat. We zien in deze dagen dat de ganse wereld naar hier komt, ik zou alleen wensen dat nog meer mensen die niet op het goede pad zijn, naar Medjugorje zouden komen.

Alle gebeurtenissen in Medjugorje zijn belangrijk, maar de Heilige Mis, het bidden van de Rozenkrans en het beklimmen van de 'bergen' vind ik erg belangrijk. We mogen nooit berusten maar moeten altijd proberen vooruitgang te maken in ons geloofsleven", zei mijnheer Smukavić.

"Maria zal ons redden" 

Monseigneur Piere Giacomo De NicolòOok de titulaire aartsbisschop van Martana, de apostolische nuntius-emeritus van Zwitserland en Liechtenstein, mgr. Piere Giacomo De Nicolò kwam naar Medjugorje voor de 35ste verjaardag van de Verschijningen. Hij werd geboren in het Italiaanse Cattolica aan de Adriatische zee in 1929 en werd priester gewijd op 12 april 1952. Op 4 augustus 1984 werd hij aangesteld als nuntius in Costa Rica en titulair bisschop van Martana.

Monseigneur De Nicolò diende als apostolische nuntius in Syrië, Zwitserland en Liechtenstein. Sinds 8 september 2014 is hij met pensioen. Zijn twee broers, Mariano De Nicolò en Paolo De Nicolò, zijn ook bisschop!

"Een apostolische nuntius blijf je voor het leven, dat is anders dan een bisschop of aartsbisschop die met emeritaat gaan. In 1987 kwam ik voor de eerste keer naar Medjugorje, het dorp is nauwelijks nog te herkennen nu. Er waren toen maar enkele huizen, wat een verschil! Ik kwam toen naar hier op uitnodiging van een bedevaartorganisator. Toen ik de kerk binnenging waar zes jaar eerder de Verschijningen begonnen, was ik diep ontroerd. Ik zag er wel 300 priesters zich klaarmaken om de Heilige Eucharistie te concelebreren. Ik was diep bewogen want nog nooit had ik zoveel priesters gezien, zelfs niet in Lourdes. En het was niet eens een zon- of feestdag! Ja, ik was echt ontroerd daardoor.

Doorheen de tijd geraakte ik bevriend met mensen die regelmatig naar hier komen. Sommigen van hen zijn al gestorven, maar allen zijn het mensen met een doorleefd geloof, diep geworteld in de Katholieke Kerk. Sommigen leken wijdden zich aan God en waren zeker van de authenticiteit van de gebeurtenissen hier. Ik was zodanig onder de indruk dat ik gezegd heb dat God zijn Hand boven deze plaats houdt. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat dit Gods werk is. Ook al verbleef ik hier slechts een paar nachten, hetgeen ik hier gezien heb heeft mijn bewustzijn totaal doordrenkt, ik was diep bewogen door al die ervaringen. De afgelopen tien jaar had ik intensiever contact met Medjugorje, en nu ben ik hier. Tijdens de zondagsmis met de Italiaanse pelgrims vertelde ik hun dat ik hier ben met dezelfde reden als zij: als bedevaarder.

De Kerk is altijd zeer wijs geweest in dit soort zaken. Er wordt naar meer gekeken dan louter de Verschijningen of de bekering van de zieners. Het is volkomen normaal dat de Kerk voorzichtig handelt in deze, en te wachten op een goed moment om een besluit bekend te maken. Het is goed dat de Kerk haar tijd neemt daarvoor. Al zal een finale uitspraak pas komen nadat alles een einde genomen heeft. Volgens mij is Onze-Lieve-Vrouw hier aanwezig, je kan haar nabijheid werkelijk voelen hier. God werkt hier, men voelt hier de liefde voor God, door Maria, en liefde voor broeders en zusters.

Ik heb onmiskenbaar Gods liefde gevonden bij de mensen hier. Ik zag de Kerk op een heel positieve manier opgebouwd worden. Als je naar hier komt, kom je binnen in een atmosfeer waarin je kunt ademen en waar je ziel ademruimte krijgt. De waarheid is dat wij geschapen zijn voor de eeuwigheid. Maria komt op dit moment naar deze wereld, nu het Christendom in de verdrukking komt, nu mensen en de mensheid lijdt. Wij leven in een wereld die geen band meer heeft met de Goddelijke Schepper. Deze wereld vraagt dat wij onze broeders en zusters naar de poort van de redding leiden. Ik geloof dat Maria hier komt om de mensen naar God toe te leiden. Zij is een Moeder voor de zondaars, een Moeder voor wie niet gelooft. Zij komt op mysterieuze wijzen en brengt veel van haar kinderen bij haar Zoon.

De wereld lijkt doelloos af te stevenen op zelfvernietiging. Wanneer mensen geen besef meer hebben van de eeuwigheid, zonder deze horizon, voelt men zich leeg en behoeftig. Men verliest vooral de levenslust. Ik ben er zeker van dat dat één van de redenen is waarom Maria naar hier komt. Ik zie veel mensen naar hier (of naar andere grote heiligdommen) komen om een hernieuwde band met Maria op te bouwen, op zoek naar vreugde, rust en vrede voor hun ziel. Op zoek naar kracht die God hen geeft om het leven in alle volheid te beleven. Dat voel je hier duidelijk. Mensen gaan hier op zoek naar de zin van hun leven. Ik vond hier een diepere dimensie die ik daarvoor nooit gezien had.

Hier komen zoveel goede daden tot stand. Deze morgen besteeg ik de Verschijningsberg, ook al werd ik recent geopereerd aan een nieuwe heup, ik ben al 87 ondertussen. Ik dacht dat ik het nooit zou kunnen, maar iemand wilde me helpen. Ze zetten me in een draagstoel. Ik voel de geest van God. Alle 35 pelgrims die samen met mij naar hier gekomen zijn, zijn zo vol liefde.

Ik ben hier toevallig: Marco en zijn vrouw namen me mee naar een Heiligdom buiten Rome en zegden dat ik eens mee naar Medjugorje moest komen. Ik zag hier prachtige voorbeelden van biechtelingen, mensen met ernstige kwalen werden genezen en huilden onophoudelijk uit dankbaarheid tijdens het Sacrament van de Biecht. Zovelen vonden hier een nieuw leven na vele moeilijke jaren. Tranen van berouw om hun daden uit het verleden die ze zo graag willen veranderen. Maria is daarvoor onder ons gekomen, laten we geloven, laten we onszelf geheel aan Haar toevertrouwen, Zij zal ons redden", zei mgr. De Nicolò.

Fotogalerij

Zoeken in Bedevaart.net

Google Translator

Dutch Croatian English French German Italian Polish Slovak Slovenian Spanish