Naar aanleiding van de dertigste verjaardag van de Verschijningen verscheen een uitgebreid interview met Kardinaal Christoph Schönborn op de officiële website van Medjugorje. 

"Met een dankbaar gevoel denk ik terug aan de beklimming van de Verschijningsberg en de Kruisberg"

Kardinaal SchönbornRond de jaarwisseling 2009-2010 bracht de Weense aartsbisschop Kardinaal Christoph Schönborn een eerste privébezoek aan Medjugorje en aan de gemeenschap Cenacolo die er al jaren actief is.  De Kardinaal wilde de plaats bezoeken van waaruit “vele goede vruchten stromen”.  Medjugorje is een school van het christelijke leven waarin men leert om te geloven in Christus, om te bidden, om de eucharistie te beleven, om de liefde tot de naaste te beoefenen, om tot de kern te komen van het dagelijkse leven als christen en dit te versterken," zei de Kardinaal in een interview kort na zijn terugkeer in Wenen.


In de zomer van 2009 valt de beslissing van de Kardinaal om Medjugorje te bezoeken.  De Kardinaal verblijft op dat moment in het Cenacolo van Saluzzo (I) om de traditionele jaarlijkse bijeenkomst “Festa della vita” mee te maken.  Zich bewust van de intense band tussen Cenacolo en Medjugorje, voelde hij de noodzaak om de plaats te bezoeken van waaruit de gemeenschap zich heeft verspreid naar de hele wereld en die de werkelijke kracht van de Opstanding van de Heer zo zichtbaar maakt.  In navolging van talloze pelgrims van over de hele wereld wilde hij naar deze plek om te bidden en om tijd te maken voor stilte en meditatie.  Wij hebben Zijne Eminentie de Kardinaal uitgenodigd voor een vraaggesprek ter gelegenheid van de dertigste verjaardag van de Verschijningen van de Koningin van de Vrede.

Eminentie, zeer dierbare Eminentie, ik dank u dat u ingestemd hebt met een interview voor Radio Mir Medjugorje, en het maandblad “Glasnik Mira”.  Radio Mir is zestien jaar geleden opgericht en haar radiogolven dekken vandaag Bosnië-Herzegovina en Kroatië, en via de satelliet en het internet zelfs de hele wereld.  Het maandelijkse tijdschrift “Glasnik Mira” werd zes jaar geleden voor het eerst uitgebracht.  Haar lezerskring stijgt voortdurend, zowel onder het Kroatische volk als onder de pelgrims die naar Medjugorje komen.

Iets meer dan een jaar geleden bezocht u Medjugorje en konden pelgrims van over de hele wereld u ontmoeten in de middernachtmis op oudejaarsavond.  Het was een grote vreugde u te vergezellen op deze bedevaart en de vreugde te voelen die er heerste in gans Medjugorje.  Als u in gedachten teruggaat naar de dagen die u in Medjugorje doorbracht, kunt u ons dan vertellen wat u in het bijzonder onthouden hebt?

Kardinaal Schönborn: Ik herinner me alles heel gelukkig en levendig, vooral de manier waarop ik de middernachtmis heb mogen opdragen in de parochiekerk van Medjugorje, in aanwezigheid van zo’n tienduizend pelgrims.  De nieuwjaarsviering zo te mogen houden, met pelgrims van over de hele wereld, was zeker iets speciaals.  Ik herinner me met dankbaarheid de bijeenkomst met de Franciscaanse paters - met de heer Pastoor en zijn medewerkers.  Als Dominicaan voel ik me bijzonder verbonden met de Franciscanen.  Met een dankbaar gevoel herinner ik me de beklimming van de heuvel der Verschijningen en de Kruisberg.  Van die twee ontoegankelijke bergen beklom ik de laatste met Zuster Elvira van de gemeenschap Cenacolo.  Dat was voor mij een bijzonder krachtige ervaring.  Ook van het weeshuis Moeders Dorp ben ik diep onder de indruk.  Ik bewaar er een levendige herinnering aan.  De ontmoetingen met Maria Pavlovic, Mirjana Soldo, Ivanka Elez en Vicka Mijatovic liggen me nauw aan het hart.  Mijn hart is vol van dankbaarheid voor de buitengewone gastvrijheid in hun huizen.  Op een zeer bijzondere wijze herinner ik me dankbaar de geweldige tijd, hoewel kort, die ik als priester doorbracht in één van de biechtstoelen.

Het is moeilijk dit alles te beschrijven, dit is het geheim van Medjugorje, en de reden waarom zoveel mensen naar hier komen.  Het is zoals ik al vele malen ervaren heb in Lourdes: Onze-Lieve-Vrouw is hier.  Er zijn speciale plaatsen waar men bijzonder ervaart dat Zij heel nabij is.  Ik ben van mening dat het geheim van Medjugorje Onze-Lieve-Vrouw zelf is.

U zegt regelmatig in interviews dat de gebedsgroepen in Oostenrijk vaak ontstaan zijn in Medjugorje.  Had u die indruk al van in het begin van hun ontstaan?

Kardinaal Schönborn: Mijn eerste ontmoeting met Medjugorje kwam er begin jaren tachtig, toen er in onze kloosterkerk in het centrum van Wenen een Medjugorje gebedsgroep kwam.  Ik ben een monnik, een Dominicaan, maar tot die tijd had ik niets gehoord over Medjugorje.  Ik zag dat er mensen waren die op een speciale manier leven en elke week urenlang kwamen bidden.  Onder andere de Rozenkrans werd gebeden, er werd van harte gezongen, de Eucharistie werd gevierd en men hield aanbidding voor het Heilig Sacrament.  Op de één of andere manier kreeg ik de indruk dat het bidden nooit teveel werd voor deze mensen, dat ze zich nooit vervelen.  Ze komen trouw en consequent van week tot week, tot op vandaag.  Het is een teken dat spreekt van de waarheid.  Want als het maar strovuur was, het zou al lang uitgeblust zijn.

In tussentijd hebben zich in gans Oostenrijk gebedsgroepen gevormd via Medjugorje. Wat ze allemaal gemeen hebben, is dat de mensen trachten hun christelijk leven te verdiepen, vervuld van de eucharistie als voornaamste bron.  We horen vaak getuigenissen van mensen aan wie de genade van de genezing geschonken werd. Twaalf jaar geleden heeft de kerk de vereniging “Oase des Friedens” erkend en aanbevolen, een vereniging die de Medjugorje-gebedsgroepen in Oostenrijk overkoepelt en ondersteunt.  Wat kan u zeggen over haar vruchten in uw land?

Kardinaal Schönborn:  De vruchten… bijna een volle mand met vruchten kwam er uit Medjugorje, alleen God weet hoeveel.  Sommige van hen vernam ik, leerde ik kennen en ervaren.  Zoals de vele trouwe en sterke priesterroepingen die uit Medjugorje komen.

Ik ervoer de getuigenis van bekering: ik kan voorbeelden opnoemen van gezinnen die niet alleen zijn versterkt in het geloof, maar sommige van hen hebben een crisis overwonnen op een zeer ontroerende manier, met de hulp van Medjugorje.  Ik herinner me een gezin -man en vrouw kunnen het beiden getuigen- die de beproevingen van het leven niet samen zouden doorstaan hebben zonder Medjugorje.  Vandaag zijn hun kinderen allen getrouwd en praktiserend kerkelijk gelovig.  Onlangs hebben ze allen een bedevaart naar Medjugorje ondernomen om Onze-Lieve-Vrouw te bedanken.

Ik kan een opsomming geven van de vruchten van het herstel van drugsverslaving.  Reeds vele jaren geleden ontmoette ik een jongeman die met de bus naar Medjugorje was gekomen en vanaf dat moment de drugs uit zijn leven heeft kunnen bannen.  En ik ken vele persoonlijke ervaringen.  Eentje wil ik met u delen.  Wachtend op de trein in een kleine plaats, herkent de stationschef me en begint me zijn levensverhaal te vertellen.  Zijn vrouw stierf aan kanker, hij was niet gelovig en voelde zich zeer wanhopig.  Vrienden nodigden hem uit om met hen mee te gaan naar Medjugorje.  Hij kon de verleiding niet weerstaan om vol enthousiasme te vertellen hoe zijn leven veranderd is.  Hij had het geloof gevonden dat hem door het verdere leven voert.

De boodschappen van Medjugorje vertellen ons niets nieuws: gebed, vasten, bekering, verzoening en vrede.  Veel mensen zien hierin een actualisering van het Nieuwe Testament naar een boodschap voor onze tijd.  Delen wij de mening dat de Hemel zich in deze tijd heel bijzonder voor ons opent?

Kardinaal Schönborn: Ik denk dat wij op dit moment speciale hulp krijgen.  Als ik denk aan Oostenrijk, en hoe het het geloof in het algemeen de afgelopen jaren verzwakt is, wordt er met het recht verwezen naar de sterke steun vanuit de Hemel.

De boodschappen van Medjugorje zijn, Godzijdank, niet origineel.  Als zij louter sensationeel van aard zouden zijn, waren ze al lang verdwenen.  Het is immers onmogelijk om elke week, elke maand, elk jaar sensationele berichten te blijven verspreiden.  Voor mij is het interessant dat de boodschappen, voor zover ik ze ken en lees, heel eenvoudig zijn.  Ze zijn bijna het alfabet van het christelijke geloofsleven: een voortdurende oproep tot gebed, tot bekering, voor verzoening, voor de vrede.  En elke keer “Dank dat u aan mijn oproep gehoor hebt gegeven.”

Ik denk dat, ongeacht wat de uiteindelijke uitspraak van de Kerk zal zijn, zeker miljoenen mensen over de hele wereld deze boodschappen zullen gelezen hebben en de Moeder Gods geantwoord hebben met hun leven.  Als de mensen elke maand bidden, zich bekeren, zich verzoenen en beminnen omwille van de Maagd Maria, kunnen we ons dan een betere plek van liefde wensen?  Omwille van deze boodschappen zie ik een soort van school van leerlingen van Jezus.  Maria vraagt ons gewoon om te kijken naar haar Zoon, om hem te horen, om hem na te volgen.  “Doe wat Hij u zeggen zal”, waren de eerste woorden van Maria aan het volk.  “Doe wat Hij u zeggen zal”, de kern van de boodschappen van Medjugorje.

Voor veel pelgrims zijn de bewoners van Medjugorje echte geloofsgetuigen geworden.  Hun gezinsgebed, waaraan de pelgrims vooral in de beginjaren deelnamen, vormde de basis van hun religieuze opvattingen.  Heeft u een speciale boodschap voor de de parochianen van Medjugorje en, meer algemeen, voor de burgers van Bosnië-Herzegovina en Kroatië?

Kardinaal Schönborn: Voor mij is het opvallend dat, in het begin, de boodschappen betrekking hadden op de parochie.  Het lijkt mij dat de Hemel bijna klaar is om zijn “wapen” te maken.  Want als deze plek iets bijzonders uitstraalt, dan is het omdat haar inwoners daarin deel hebben.  Zo was het ook met de heilige Pastoor van Ars.  “Ars is Ars niet meer.  Ars is veranderd”, zei de Pastoor na een paar jaar.  Toen ik in Medjugorje was, hoorde ik dat er vroeger rivaliteit heerste.  En hoe kunnen we de boodschap van vrede verspreiden die Onze-Lieve-Vrouw in ons hart legt, als de inwoners deze niet zelf beleven?  Dus het lijkt mij dat de prachtige school van Onze-Lieve-Vrouw in de eerste plaats gericht was op de inwoners van het dorp en de parochie zelf en vervolgens werd uitgedragen naar de omwonenden en de wereld, die nu haar missie verder zet.  Hiervoor moeten de bewoners met gans hun hart dankbaar zijn, dat zij het “middel” zijn waar mee de Koningin van de Vrede dit wilt bewerkstelligen.

In november van dit jaar plannen we in onze kathedraal in Wenen onze vierde gebedsbijeenkomst voor de vrede, waaraan enkele zieners van Medjugorje zullen deelnemen.  Dank u namens alle vrienden van Medjugorje dat u hiermee ingestemd heeft. Is er voor u een bepaalde reden waarom we hebben de deuren geopend van de kathedraal?

Kardinaal Schönborn: De kathedraal is, om zo te zeggen, het hart van Oostenrijk, het hart van de Kerk, samen met Mariazell.  En deze grote beweging van gebed, die veel mensen in ons land zoveel zegen bracht, moet een plaats krijgen in de kathedraal.  Daarom is het voor mij, voor onze parochie en het kathedraalkapittel werkelijk belangrijk om de gebedsbeweging hier één keer per jaar te verzamelen voor dankzegging, lofprijzing en smeken.

In feite moeten we dankbaar zijn dat deze bijeenkomst net gebeurt in de kathedraal.  Dank aan allen die zich inzetten voor dit werk, dank aan de parochie van Medjugorje en alle gelovigen, en bedankt, Franciscanen in Medjugorje.  Met grote vreugde en dankbaarheid denk ik in mijn hart en gebeden heel vaak aan u.

 

Beslissing


Een finale beslissing over Medjugorje ligt in handen van zijne Heilige Vader de Paus 

 

De Paus zal beslissen over Medjugorje

Zoeken in Bedevaart.net

Google Translator

Dutch Croatian English French German Italian Polish Slovak Slovenian Spanish