Tijdens de Medjugorje-gebedsdag in de Weense St.-Stephansdom op 23 september 2010 richtte Kardinaal Christoph Schönborn enkele hartverwarmende woorden tot de aanwezigen.

Hieronder vindt u zowel een filmpje als de vertaling van zijn toespraak, waarbij we u graag aansporen ze door te lezen tot het (prachtige) einde!

"Geloofd zij Jezus en Maria!  Geloofd zij Jezus Christus!

Beste Marija,
Beste Ivan,

Eerst en vooral bedankt voor jullie komst.  Bedankt dat jullie opnieuw wilden komen.  Bedankt voor jullie zorgen gedurende zovele jaren.  Voor jullie werk, voor jullie inzet om boodschappers te zijn van de Gospa.

Jullie brengen ons, kinderen van deze wereld, haar liefde en haar aanwezigheid.  Moge God jullie honderdvoudig belonen voor wat jullie zo onvermoeibaar doen.

Vooraleer we dadelijk verdergaan met de Aanbidding, zou ik u kort drie zaken willen vertellen uit het diepste van mijn hart.

Ten eerste, wanneer ik terugdenk aan de beginperiode van de gebedsgroep hier in Wenen -het was in het begin van de jaren '80- in de kerk van de Dominicanen -ik ben Dominicaan- herinner ik me hoe verbaasd ik was dat elke donderdag de kerk vol zat.  Dat waren we niet gewoon.  De mensen baden gedurende ùren.  Er werd gebiecht en de rozenkrans gebeden.

Maar weet je, dit is 30 jaar geleden, en het meest verbazende is: ik stel vanavond vast dat jullie nooit opgehouden hebben te bidden!  Dat is niet normaal.  Dat is zoals Onze-Lieve-Vrouw altijd zegt op het einde van haar Boodschap: "Dank dat u aan mijn oproep gehoor hebt gegeven."  Ik kan enkel maar herhalen: dank u wel dat u Haar gehoord hebt, tot op vandaag, en dat u verder gaat met luisteren naar Haar.

Het tweede punt gaat over onze geliefde ikoon uit Mariapocs.  Mariapocs ligt in het oosten van Hongarije.  Ik was er te gast bij het jubileum van dit bedevaartsoord.  Het origineel van deze ikoon hangt hier bij ons, in Mariapocs hangt een reproductie.

De ikoon uit Mariapocs, Hongarije

Het is een ikoon waarlangs de Moeder Gods ons Haar nabijheid heeft getoond door een mirakel van tranen.  In 1697 gebeurde er een groot mirakel toen de ikoon dagenlang tranen weende.  Waarom weende zij?  Zij weende om het lijden van de mensen.  Maar ik denk vooral omdat Zij samen met ons weende, omdat Zij 'mede-lijdend' is.  Zij is werkelijk de moeder van ons allen en heeft door haar tranen vele mensen terug tot het geloof gebracht, tot dieper geloof gebracht.

Elke dag zie je hier in de Stephansdom duizenden kaarsjes branden voor haar afbeelding.  Ik wil u op iets wijzen bij deze ikoon, het is een bijzonderheid voor deze ikoon.  Deze ikoon is een wegwijzer die ons de richting toont.  Het is Maria die met haar hand naar Jezus wijst.  Zij toont ons de Weg.  Zij toont ons Jezus, die ons zegde: "Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven."  "Doe wat Hij u zeggen zal", dat zegt Zij ons in Kana, "Doe wat Hij u zeggen zal."

Deze icoon heeft iets speciaals: op ikonen uit het Oosten zegent het kind, de kleine Jezus, met zijn handen.  Hier is het anders.  Maria wijst naar Jezus en Jezus verwijst terug naar Haar.  Hij wijst naar zijn Moeder, zijn Moeder wijst naar Hem.   Jezus doet hier wat Hij later zal doen op het Kruis.  Hij zegt: "Ziedaar uw Moeder."  Hier is uw Moeder, kijk naar uw Moeder.  Het is erg uitzonderlijk om op een ikoon de liefde van Jezus voor zijn Moeder te zien.  Hij toont ons Haar.

Het derde punt is iets grappigs en amusant.  De voorbije 30 jaar heb ik heel veel getuigenissen gehoord uit Medjugorje.  Maar één wil ik u in het bijzonder vertellen.  Het is een beetje grappig maar ik denk wel dat ik dat mag vertellen.

Na mijn bezoek aan Medjugorje keerde ik met de trein terug naar huis.  Ik voelde een kleine knipoog van Onze-Lieve-Vrouw en verlangde om vroom te brevieren in de trein.  Een zeer corpulente dame zat naast mij.  Zij was echt heel, heel zwaarlijvig.  Ik moest mezelf helemaal in het hoekje wurmen om een beetje plaats over te houden.  Ik moet bekennen dat ik lichtjes geïrriteerd was.   Het was niet zo deugdzaam van mij.

Toen begon zij tegen me te praten.  Dat vond ik al helemaal niet zo prettig.  Ze vroeg me: "Eerwaarde, in welke parochie bent u pastoor?"  Ik reageerde nogal geërgerd.  Ze was een Roma uit Burgenland (een Oostenrijkse deelstaat, nvdr).  Ik zei nogal kortaf: "Ik wil lezen."  Maar opnieuw vroeg ze: "Hey Eerwaarde, waar bent u pastoor?"  Opnieuw antwoordde ik geërgerd: "Ik ben de Bisschop van Wenen".
Toen zei ze: "Oh ja, het spijt me, ik wou u niet storen."  Dat deed me wat tot rust komen en stemde me terug vriendelijker.  Toen, totaal uit het niets: "Mijn echtgenoot is naar Medjugorje geweest", zegde ze plots.  "Mijn echtgenoot is naar Medjugorje geweest.  Hij heeft de berg beklommen waar een groot kruis op staat en daalde terug af.  Sinds hij teruggekeerd is, is hij zo lief en vriendelijk tegen mij.  Zo is hij nog nooit geweest!"  (applaus)

Ze zei dat ze nu ook graag naar Medjugorje wilt gaan.  Misschien zal zij dan ook zo vriendelijk worden.

De Heer is waarlijk in ons midden.  Waarlijk, waarlijk zoals in de tijd van Gallilea, in Jerusalem, zo echt, de Verrezen Heer!

Wij willen Hem verwelkomen nu.  In grote dankbaarheid en met groot vertrouwen willen we Hem aanbidden."

Toen begon de Aanbidding in Wenen.

Na afloop, toen de Dom stilaan leegliep, brak de reportageploeg van Mary TV haar apparatuur weer af.  Kardinaal Schönborn liep nog rond in de Kathedraal en bedankte Tom Matasso, de technieker van Mary TV voor zijn werk.  Tom bedankte op zijn beurt de Kardinaal omdat hij het opneemt voor Medjugorje.
De Kardinaal antwoordde: "It is my duty!", "Het is mijn plicht!".

Beslissing


Een finale beslissing over Medjugorje ligt in handen van zijne Heilige Vader de Paus 

 

De Paus zal beslissen over Medjugorje

Zoeken in Bedevaart.net

Google Translator

Dutch Croatian English French German Italian Polish Slovak Slovenian Spanish