Mensenzee bij Mirjana's huis (archieffoto)Enkele dagen geleden stond Mirjana bij de poort van haar huis in Medjugorje en liet zich gewillig interviewen door de omstaanders. Het werd een uiterst interessant vraaggesprek waarin Mirjana honderduit vertelt en antwoordt op de vele boeiende vragen die men haar stelt. U vindt hier de neerslag van deze gesprekken.

- Een jonge priester: "Mijn vraag gaat over de deugd van de hoop. Vandaag de dag zijn veel mensen ontmoedigd en hebben geen hoop meer omwille van al wat er gebeurt in de wereld en in hun eigen huis. Jij weet dat de Hemel bestaat. Jij hebt ontmoetingen met Onze-Lieve-Vrouw. Hoe is jouw ervaring dan met de hoop? En wat kun je ons aanraden om de hoop te blijven uitdragen in een wereld die daar zo een nood aan heeft?"

Mirjana: "Eerwaarde, ik denk dat het antwoord eenvoudig is. Ik heb altijd mijn God, mijn Jezus naast me staan. In mijn gebed, in mijn vasten,... Wie zou me iets kunnen maken, wat kan er gebeuren wanneer Jezus bij me is? Dat is het enige waaraan ik denk.

Ik start de dag met een gebed en dan zeg ik altijd: "Wat er vandaag ook gebeurt, U staat aan mijn zijde en ik kan alles aan." Ik denk dat wie gelooft, wie echt de liefde van God kent, nergens bang voor hoeft te zijn.

Het doet me terugdenken aan de tijd voor de Verschijningen. Ik was nog een kind en woonde in Sarajevo. Ik ging er naar de beste school van de stad. Maar toen begonnen de Verschijningen en werd ik van school gestuurd. Ik werd naar een andere school gezonden waar alle probleemjongeren van mijn leeftijd naartoe moesten. Daar waren drugs, alcohol, alles... en daar zat ik. De politie kwam af en toe naar deze school en nam me mee. Wanneer mijn klasgenoten de politie zagen toekomen, liepen ze meteen weg.

Een zeldzaam rustig moment in MedjugorjeWanneer ik dan terugkwam op school vroegen ze me: "Waarom glimlach je? Wij weten hoe de politie tewerk gaat, wij weten hoe het is bij hen. Maar jij blijft maar glimlachen." En ik zei hen: "Ik heb Jezus bij me." Dan vroegen ze me: "Wie is die man?" En ik gaf hen dan uitleg want ze wisten niet wie Jezus is. Zo vertelde ik ze alles over de Maagd Maria, over Jezus... want dat is allemaal belangrijk. Ons voorbeeld en onze glimlach... als wij geen hoop hebben, wie kan dan nog hopen?

Ik sprak eens met een Italiaan en hij zei me: "Ik was gelovig, ging naar de kerk en zo, maar God heeft mijn vrouw weggenomen. Die God wil ik niet meer." Ik zei hem: "Ik vind het heel erg voor je, maar ik moet je zeggen dat je nooit echt geloofd hebt. Je weet niet wat het betekent om de liefde van God te kennen. Het symbool van ons geloof is het kruis. Als jij zegt dat je gelooft in God en dat je van Hem houdt, en God geeft je dit kruis, dan zeg je niet 'Nee'. Dan zeg je 'Dank u' omdat je weet dat God je zal helpen en je bidt dat God je niet zal verlaten. Maar je zegt niet: "Die God wil ik niet meer."

- "Heeft de Moeder Gods ooit iets gezegd over de Nieuwe Wereldorde, de antichrist of valse profeten?"

Mirjana: "Hierover kan ik niet spreken, maar ik kan je één ding zeggen. Denk niet aan de wereld, denk aan jezelf. Want Onze-Lieve-Vrouw wil dat we ons bekeren. Als ik me bekeer en God de eerste plaats geef, ben ik in staat om anderen te helpen. Ik geef je een voorbeeld.

We hadden eens een Verschijning in de kerk, in de sacristie aan de rechterkant. De kerk zat vol pelgrims en zowel binnen als buiten zat alles vol. We vroegen aan Maria: "Bent u gelukkig nu zoveel mensen bidden?" En Ze zei: "Hoeveel vingers hebben jullie aan één hand... dat is het aantal mensen dat aan het bidden is." Omwille hiervan zeg ik u, denk niet aan wat de toekomst zal brengen, maar denk aan jezelf. Denk over hoe je jezelf kunt bekeren."

Dit bericht vormt een onderdeel van een 4-delige reeks. Morgen deel 2: Mirjana vertelt over haar emoties tijdens een Verschijning en geeft raad over het vasten.

Fotogalerij

Zoeken in Bedevaart.net

Google Translator

Dutch Croatian English French German Italian Polish Slovak Slovenian Spanish