Dokter Darinka GlamuzinaDr. Darinka Glamuzina werd samen met het hoofd van het ziekenhuis door het Medisch Comité van Citluk op 29 juni 1981 naar de zes zieners gestuurd, voor een veronderstelde Verschijning van Onze-Lieve-Vrouw op de Verschijningsberg, met als doel om bedrog te bewijzen. Nu 34 jaar later, op 5 oktober 2015, deed dr. Glamuzina in de Johannes-Paulus II-hal in Medjugorje het verhaal van haar ondervraging van de zieners en hoe zij zich daar op de Verschijningsberg 180 graden bekeerde. Haar getuigenis duurde liefst anderhalf uur. Teresa Burby, één van de 64 aanwezige pelgrims uit Ierland en Engeland, zei: "We zaten en daar en hingen aan haar lippen om geen woord te missen. Zij sprak zo prachtig!" Dokter Glamuzina is nu lid van het parochiekoor van Medjugorje en bidt 7 rozenkransen per dag.

"Ik was 100% agnost en geloofde totaal niet in de Verschijningen. Ik was arts, gespecialiseerd in de psychiatrie en werkte hier vlakbij in het ziekenhuis van Citluk. Binnen de week werden wij geïnformeerd over de Verschijningen in Medjugorje en samen met het hoofd van het ziekenhuis werd ik naar Medjugorje gestuurd om aanwezig te zijn bij de Verschijning en bewijzen te vinden van bedrog. Eerst namen we de zieners mee naar ons ziekenhuis. Ik was ervan overtuigd dat ik hen tegen elkaar kon opzetten en dat ik tegenstrijdigheden zou kunnen vinden in hun verklaringen. Ik bleef maar proberen om iets te vinden dat een wig tussen hen kon drijven en waarmee ik hun unanimiteit kon doorbreken. Maar het bleek onmogelijk om hen uit elkaar te spelen of in verwarring te brengen. De volwassenheid van hun antwoorden getuigde van een verregaande intelligentie, veel groter dan hun leeftijd kon toelaten.

Ik was overtuigd dat ik op één of andere manier een vorm van communicatie tussen de zieners zou kunnen ontdekken die erop wees dat zij de Verschijningen ensceneerden. Ik was 99,9% zeker dat ik kon bewijzen dat de zieners logen en de Verschijningen vals waren. Samen met de ziekenhuisdirecteur ging ik dus naar de Verschijning. Het interessante was dat ik als medicus gewend was om te handelen nadat zich in het verleden een voorval heeft voorgedaan. We moeten het dan stellen met al wat we nog kunnen verzamelen aan medische gegevens. Maar nu konden wij rechtstreeks bij de Verschijning van 18u40 zijn, dat was bijzonder interessant voor ons.

Vicka was de meest verantwoordelijke en spraakzame van de zieners, dus ik sprak vooral met haar. Ik vroeg haar of ze een paar vragen kon stellen aan die zogenaamde Gospa. Nog voor ik mijn eerste vraag kon stellen, zei Vicka: "Dat wil ik eerst eens aan Onze-Lieve-Vrouw vragen. Ik kom zo terug bij u." Het leek alsof Vicka ergens informatie vandaan kon halen, maar ik was allerminst overtuigd dat dat bij Onze-Lieve-Vrouw was. Vicka kwam terug naar me toe en zei: "Onze-Lieve-Vrouw zegt dat het goed is."

De eerste vraag die ik had was: "Wie bent u?". Ik begon te observeren hoe Vicka reageerde op mijn vraag. Ze knikte met het hoofd om aan te geven dat ze me begrepen had, keerde zich om, richtte haar blik terug op de hemel en stelde de vraag op haar beurt. Dan werd ze stil en geconcentreerd alsof ze een antwoord ontving. Ze knikte nogmaals ter bevestiging en kwam toen terug naar mij met het antwoord:
- De Gospa zegt: 'Ik ben de Koningin van de Vrede.'

Dat antwoord bracht me van de wijs. In Medjugorje en omstreken leefden we in vrede. (Toen exact tien jaar later de burgeroorlog uitbrak, begrepen we allemaal waarom Ze deze naam gekozen had.) Ik stelde daarom een andere vraag: "Hoe kunnen we vrede kennen als er zoveel verschillende godsdiensten zijn?" Vicka richtte haar oor op mij, knikte toen ik sprak en ging weer naar Onze-Lieve-Vrouw. Ze stelde haar vraag en werd opnieuw stil. Het scheen dat ze opnieuw informatie ontving, knikte met haar hoofd en kwam opnieuw naar me toe met het antwoord. Ik was erg onder de indruk, maar absoluut nog niet overtuigd. Ik was nu voor 90% zeker dat ik nog steeds bedrog zou kunnen bewijzen.
- De Gospa zegt: 'Er is maar één geloof en één God.'

OK, dacht ik bij mezelf, ik vraag me af waarom juiste deze plaats uitverkozen werd om een boodschap te geven aan de wereld. We zijn hier 'in the middle of nowhere' (nergens) en mocht die boodschap bijvoorbeeld in Parijs gegeven worden, zou ze meteen wereldbekend worden dankzij de internationale positie van de stad. Ik vroeg Vicka om aan Onze-Lieve-Vrouw te vragen waarom zij deze plaats koos. Vicka deed weer precies hetzelfde en kwam het antwoord brengen:
'De mensen hier bidden veel en het geloof is sterk hier.'

Goed..., dacht ik. Ik vroeg toen aan Vicka om aan de Verschijning te vragen of ik Haar mocht aanraken. Ik had die vraag ter plekke verzonnen en nog voor ik er goed en wel over nagedacht had, kwam Vicka al terug:
- De Gospa zegt: 'Ja, dat mag.'

Toen kon ik niet meer terug. Ik had de vraag gesteld en besefte nu dat ik niet meer kon terugkrabbelen. Ik prentte mezelf in dat ik dit deed namens het ziekenhuis. Ik vroeg Vicka hoe ik dat moest doen, vermits ik Haar niet zag en waar ik mijn hand precies moest houden. Ik stak mijn hand uit waar Vicka mij toonde. Tot op vandaag kan ik niet beschrijven wat ik toen voelde. Ik stak mijn hand uit en voelde dat hetgeen daar aanwezig was, zich van mij verwijderde. Ik keek naar de zieners en zag hoe hun gelaatsuitdrukkingen allemaal veranderden van extatische vreugde naar droefenis en bezorgdheid. Ik vroeg de zieners: "Zij is verdwenen, is het niet?" En Vicka antwoorde: "Ja, Zij is vertrokken." Ik vroeg of de Gospa nog iets gezegd had en Vicka zei dat Onze-Lieve-Vrouw gezegd had:
- 'Er zullen altijd twijfelende Judassen zijn.'

Ik kon die woorden maar niet geloven. Die woorden waren zo confronterend en grepen me zo sterk aan. Ik realiseerde me dat ik naar hier was gekomen om te bewijzen dat dat de zieners vals waren en dat ik de waarheid in pacht had. Maar in werkelijkheid vertelden de zieners de waarheid en was ik de valse. Ik was de valse Judas die de zieners wilde verraden en hen van valsheid beschuldigen.

Ik kreeg de genade om te begrijpen dat Onze-Lieve-Vrouw vertrokken was met een uitspraak waarmee Ze de zieners wilde verdedigen tegen diegenen die hen aanvallen en valselijk beschuldigen. Ik kwam naar beneden van die heuvel als een totaal ander mens. Ik zal nooit kunnen beschrijven wat ik die dag gevoeld heb. Alles wat ik nodig had, heb ik ontvangen en ik heb niet langer de zieners vervolgd. Ik kan jullie zeggen, wanneer jullie iets slechts of afkeurends horen over de zieners, dat het echt goede, goede mensen zijn. Zij moeten leven in een moderne wereld, hun gezin verzorgen en de dagelijkse Verschijningen ontvangen in een wereld die echt niet eenvoudig is. Maar ik kan jullie vandaag zeggen dat het allemaal echt hele goede mensen zijn.

Na mijn ervaring zag ik hoe Medjugorje steeds weer opnieuw in twijfel wordt getrokken, zoals ik zelf ook twijfelde in het begin, maar dan op een veel grotere schaal. Eerst was er twijfel, toen onstond er geloof vanuit de eigen parochie, daarna in de wijde regio en nu is de rest van de wereld aan de beurt. Opnieuw gaan we door een proces van twijfel waarna het geloof veel groter en sterker zal worden. We zien nu op wereldschaal de twijfels die ik zelf ook ooit had. Ik kan alleen maar zeggen dat, wanneer men twijfelt aan Medjugorje, dit een voorteken is van iets heel groots dat ons te wachten staat. Het zal ons leiden van grote twijfels naar een nog sterker geloof. We staan op de drempel van een grote gebeurtenis die ons te wachten staat. Ik geloof in hetgeen hier in Medjugorje gebeurt. Deze gebeurtenissen zijn het grootste wat de mensheid overkomen is sinds de komst van Jezus Christus."

Fotogalerij

Zoeken in Bedevaart.net

Google Translator

Dutch Croatian English French German Italian Polish Slovak Slovenian Spanish