Mladifest 2009 - Het 20ste Jongerenfestival
|
|
"Doe maar wat Hij jullie zegt, wat het ook is." (Joh. 2,5)
Zaterdag 1 augustus 2009
Toespraak van Ivanka in het parkje tegenover
de kerk (geen video/audio beschikbaar)
|
 |
Verwelkoming en H. Mis
(Diverse talen - 24 min)
|
|
Sanctus tijdens de H. Mis
|
|
Zondag 2 augustus 2009
Verschijning aan Mirjana
(11 min)
|
 |
 |
|
Mgr. Domenico Sigalini, Bisschop verantwoordelijk voor de Wereldjongerendagen
(Duits - 47 min)
|
 |
Gloria tijdens de H. Mis
|
|
Agnus Dei tijdens de H. Mis
|
|
Maandag 3 augustus 2009
Milona de Rambures-von Habsburg
(Duits - 18 min)
|
 |
Enkele leden van de "School of Evangelisation"
uit Londen, U.K.
(Duits - 43 min)
|
 |
 |
|
 |
|
Pater Svetozar Kraljevic en enkele leden
van de gemeenschap "Merciful Father",
de Barmhartige Vader
(Duits - 39 min)
|
 |
E.H. Prof. Dr. Tierney Bennet - Auteur van het lied "Virgen Morenita", "Zwarte Maagd"
(Duits - 31 min)
|
 |
Kyrie en Gloria tijdens de H. Mis
|
|
Aanbidding na de Processie
|
|
Dinsdag 4 augustus 2009
Zr. Elvira en enkele leden van Cenacolo
(Deel 1 - Duits - 1u)
|
 |
Dr. John Bruchalski, Amerikaans gyneacoloog
en bekeerd aborteur - deel 1
(Duits - 28 min)
|
 |
 |
|
Peter Weiss, Duits parlementslid voor de CDU
(Duits - 33 min)
|
 |
Kyrie tijdens de H. Mis
|
|
Woensdag 5 augustus 2009
Dagopening om 9u
(6 min)
|
|
 |
|
 |
|
Emilio Burillo Alemán, stichter van het
Mexicaans Mariaal televisiestation MariaVision
(Duits - 31 min)
Dr. John Bruchalski, Amerikaans gyneacoloog
en bekeerde aborteur - deel 2
|
 |
Pater Danko Perutina, organisator van het Jongerenfestival over een geloofservaring
(Duits - 24 min)
|
 |
Teresa (Tess) Vaughan-Spruce, St.-Patricks School for Evangelisation, Londen, U.K.
(Duits - 1u 11min)
E.P. Francesco Piloni, Franciscaan uit Assisi
|
 |
 |
|
Gloria tijdens de H. Mis
|
|
GETUIGENIS JONGERENFESTIVAL MEDJUGORJE 2009
door Elien (20 j.)
Het waren mijn grootouders die mij voor het eerst over het jeugdfestival in Medjugorje hebben verteld en mij en mijn zus uitnodigden om er eens naar toe te gaan. In de loop van het jaar groeide in mijn hart het verlangen om erheen te gaan, en zo bevond ik mij op 30 juli op de bus richting "de hemel op aarde".
We hadden allemaal een persoonlijke uitnodiging van Maria ontvangen, kreeg ik te horen. Of ik dat in het begin van de bedevaart ook echt geloofde, weet ik niet. In ieder geval geloofde ik het wel op het einde van onze tocht.
Voor het vertrek naar Medjugorje, had ik aan Maria gevraagd dat ik na de bedevaart met een vernieuwd geloof naar België zou mogen terugkeren en ik vroeg om te mogen geraakt worden tot in het diepst van mijn hart.
Reeds de avond van aankomst werd ik erg getroffen door de diepzinnigheid van het hele gebeuren. Wat me vrijwel direct opviel, was de kracht die uitging van de adoratie. Het bezorgde me veel vreugde om met zoveel andere bedevaarders (zo'n 50 000 of zelfs meer), vooral jongeren, neer te knielen en in stilte het Heilig Sacrament te aanbidden. Ik besefte dat we in Medjugorje het geloof niet oppervlakkig zouden beleven, maar juist heel intens.
  Ik werd ook diep geraakt door de naastenliefde die ik reeds bij het begin van de bedevaart mocht ervaren. De zitbanken waren tijdens de Heilige Mis altijd volzet, waardoor ik steeds tussen de bankenrijen ging zitten. Het was ontroerend dat er altijd wel iemand was die mij een stoeltje aanbood. Zelf hield ik mij er niet mee bezig om te kijken of iedereen wel goed gezeten was, maar hoe mooi was het niet, dat de anderen wel bezorgd waren om mij!
De eerste avond mochten we aanwezig zijn bij de verschijning van "de Gospa" aan Ivan op de Podbrdo. Hoewel de verschijning begon en eindigde zonder dat ik het eigenlijk besefte (wat eigenlijk wel wat verwarrend was), was ik heel gelukkig om achteraf te horen dat Maria veel had gebeden voor de jongeren die aanwezig waren bij de verschijning én voor diegenen die nog naar het festival zouden komen.
Op 2 augustus beklommen we 's ochtends de Podbrdo om aanwezig te zijn bij de verschijning van Maria aan Mirjana, een verschijning waarbij wordt gebeden voor hen die Gods liefde niet kennen. Ik stond heel ver van de verschijningsplaats vandaan, maar dit keer wist ik wel min of meer wanneer de verschijning begon. Ik hoorde immers op een bepaald moment de Italianen rondom mij roepen: Guarda il sole (kijk naar de zon)! Ik keek naar de zon en zag zelf niets vreemds, maar ik zag dat veel mensen rondom mij in de zon bleven kijken en ik begreep dat zij getuige waren van een zonnewonder. Sommigen barstten in tranen uit, anderen dankten en loofden God... Dit deed mij beseffen dat Maria dicht bij ons was. Later vernam ik dat Mirjana de zon steeds sterker zag schijnen, telkens wanneer Maria een woord uitsprak dat naar Jezus verwees. Mirjana verklaarde dat zich in de zon de liefde van Christus bevond.
  De volgende dag begaven we ons naar Siroki Brijeg, waar 30 Franciscaanse martelaren het leven hebben gelaten. Daar was ik voor het eerst getuige van iets wonderlijks. In de kerk ging ik knielen voor een kruisbeeld, waarnaast de foto's hingen van de 30 martelaren en ik ervoer dat het daar heel lekker rook. Ik bekeek de foto's van de martelaren eerst aandachtig, vooraleer mijn blik te richten op het kruisbeeld dat ernaast hing.
Toen ik naar het kruisbeeld keek, schrok ik hevig, omdat het beeld er zo levensecht uit zag. Bovendien zag ik dat het gezicht van Jezus helemaal nat was, tot op zijn hals. Ik bedacht toen dat het de tranen en het zweet van Jezus moesten zijn. Ik was erg bang en wilde weglopen, maar toen ik de serene gezichten zag van de mensen die rondom mij waren neergeknield (zagen zij dan niet dat het gezicht van Jezus nat was?), besloot ik om toch te blijven zitten. Ik sprak er later over met een priester en die zei me dat hij niets vreemds had gezien aan het kruisbeeld. Ik besloot om het gebeuren te laten bezinken en het was 5 augustus, de verjaardag van Maria, die mij duidelijkheid bracht en die voor mij de mooiste dag van het festival was.
We begonnen deze heuglijke dag reeds om 5u met de beklimming van de Krizevac, de verschijningsberg. Eerst gingen we nog langs bij het graf van Pater Slavko. Ik vroeg hem om mij de kracht te geven om te gaan biechten. Ik had al de hele reis door gehoord dat de biecht echt een "must" was en ik geloofde ook in het belang van dit Sacrament, maar ik had het nog nooit in mijn leven gedaan en was er heel erg bang voor.
Aan het begin van de Kruisweg op de Krizevac, wierpen de woorden van de priester wat licht op wat ik in Siroki Brijeg had meegemaakt. De priester vertelde immers dat we niet mochten weglopen van het kruis van Jezus, maar dat we het moesten aanschouwen. Op dat moment was ik blij dat ik dan toch niet was weggevlucht van het kruisbeeld dat ik in Siroki Brijeg had gezien. Toen we vervolgens aan de statie kwamen waarbij Veronica met een doek het gezicht van Jezus afveegt, begreep ik dat ook ik het zweet en de tranen van Jezus moest afvegen. Ik wist dat ik het niet zou moeten doen met een doek, maar met mijn eigen leven.
 Het deed me terugdenken aan een brief die ik op 19 april aan God had geschreven en die ik had beëindigd met de volgende woorden: "U hebt mij het leven geschonken, als een onbeschreven blad papier. Ik geef dit blad aan U terug, mijn God, opdat U het zelf met mijn levensloop beschrijft. Beschrijf het zo, lieve God, opdat ik in mijn leven Uw tranen zal kunnen drogen."
's Avonds tijdens de Heilige mis was het niet ik die aan Maria een verjaardagsgeschenk gaf, maar zij gaf er één aan mij! Net aan het begin van de preek, hoorde ik de Italianen rondom mij roepen: "Guarda il sole!". Ik keek naar de zon en vond dat die er heel normaal uitzag (ik kon er immers niet in kijken), maar toen ik een tweede maal keek, zag ik hoe de zonnestralen verdwenen, hoe het plots heel erg verduisterde, en hoe een hostie tevoorschijn kwam. Aan de rand zag ik een blauwe en roze kleur (van de zon). Het was heel erg mooi om te zien! Maar meer nog dan dat dit wonder een vreugde was voor mijn ogen, was het een zegen voor mijn ziel.
Ik barstte in tranen uit en mijn hart was vervuld met zoveel liefde en dankbaarheid! Op dat moment was ik in staat om iedereen om me heen met hart en ziel te beminnen! In ongeveer een kwartier ging de zon, die eerst nog tamelijk hoog zat, helemaal onder en kreeg een oranje kleur toen hij achter de bomen verdween. Ik mocht letterlijk getuige zijn van de figuurlijke zin uit het evangelie: "Ik ben het brood dat uit de hemel is neergedaald".
Onmiddellijk na het wonder, voelde ik een hevig verlangen om te gaan biechten, en ik had er nu wel de kracht voor. Na de aanbidding en het afscheidsgezang, ging ik met een priester mee, die mij dan voor het eerst in mijn leven de biecht heeft afgenomen.
Tijdens de bedevaart had ik een mooie vergelijking gehoord, namelijk dat Jezus de zon is en dat Maria de maan is, die het licht van de zon (Jezus) weerkaatst. En toen ik die avond naar de maan keek, was ik diep onder de indruk. Nog nooit had ik zo'n mooie volle maan gezien! Ze scheen zo helder! Ze was zo fel, zo mooi!
 Ik vond het een hele eer dat ik een zonnewonder zag tijdens de Heilige Mis, want ik had in Medjugorje geleerd dat de Heilige Mis (de ontmoeting met Jezus) nog belangrijker was dan een verschijning van de Heilige Maagd.
Tijdens de bedevaart heb ik mogen genieten van prachtige getuigenissen, van ontroerende liederen, van mooie dansen en van de aanwezigheid van heel boeiende personen! Ik dank God voor zoveel genade en vreugde! Moge Maria mij en zoveel andere bedevaarders verder helpen om de ontvangen zichtbare genaden om te zetten in geloof en liefde. En laten we allen beantwoorden aan Maria's oproep: "Doe wat Hij u zeggen zal!"
Elien L., 20 jaar
Geplaatst op Bedevaart.net met toestemming van Elien L, waarvoor onze oprechte dank!
|
|
