"Niemand verlaat Medjugorje vele gaven ontvangen te hebben""Vorig voorjaar kregen wij bezoek van een pater Benedictijn die al jaren deelneemt aan het Jongerenfestival in Medjugorje. Hij sprak daarover met zoveel enthousiasme dat er een vonkje oversloeg in mijn hart en dat ik absoluut ook naar die plaats wilde gaan. Mijn echtgenoot beloofde met me mee te gaan. Al vele jaren leefde ik met onverklaarbare angsten. De laatste jaren was mijn angst zelfs nog toegenomen. Ik probeerde mijn angsten te bestrijden, zowel met uiteenlopende behandelingen als op eigen kracht, maar het leverde allemaal niets op. Ik was voortdurend bang.

Door andere gezondheidsklachten -hartklachten en bewusteloosheid- werd mijn angst almaar erger. Medisch gesproken kon niemand een juiste diagnose stellen. Er was geen organische oorzaak voor te vinden. In mijn gelovige omgeving werd er steeds gezegd dat het een geloofsstrijd was. Mijn dagelijks leven werd steeds meer verward, lastig en bedreigend. Mijn symptomen beperkten me en bepaalden mijn levensritme. Ik kon geen afspraken meer maken of nakomen, stopte met zingen in het koor en voelde me regelmatig depressief. Het samenzijn met andere mensen boezemde me angst in en ik durfde niet meer alleen naar buiten gaan. Ik had voortdurend twijfels, ik was wanhopig en had geen vertrouwen meer in God. Ik bleef maar met Hem strijden. Ik vroeg me af of dit alles het gevolg was van mijn gebeden en of ik moest stoppen met bidden.

Onder de last van zoveel zorgen en met vele andere intenties die we meedroegen, trokken we in juli 2014 naar Medjugorje. We reisden per vliegtuig en werden vergezeld door onze Benedictijnermonnik. Het was voor ons als ouders een bijzondere genade dat hij Medjugorje reeds kende. Hij was onze geestelijke leidsman. We beleefden een prachtige week vol zegening en waren volkomen ondergedompeld in de wonderlijke vrede die over deze hele plaats hangt. Zoveel gebed en zoveel naties die hier samenkomen, op dezelfde plaats, ieder op zijn eigen weg naar God! Dat heeft ons diep bewogen, ons vervuld van genade en ons verrijkt. Het was alsof we in een andere wereld waren, een waar Taborgebeuren.

Wij hebben die week een stukje Hemel op aarde mogen ervaren. Tijdens onze terugreis wisten we allen reeds dat we volgend jaar wilden terugkomen. Uit dankbaarheid voor Onze-Lieve-Vrouw, zal ik nu verder vertellen wat ik mocht ervaren.

Mijn man ging voor het eerst sinds zijn jeugd opnieuw te biechten en herontdekte het rozenkransgebed. Sindsdien bidden we steeds samen onze rozenkrans. Onze kleinzoon van drie jaar kon niet praten. Hij maakte zijn willetje duidelijk door te schoppen en te bijten. Hij wilde zichzelf uitdrukken, maar lukte daar niet in. Nadat we al onze zorgen en beden achterlieten bij Onze-Lieve-Vrouw op de Verschijningsberg en op een avond ook heel bijzonder voor hem gebeden hadden, ontving hij de gave van de spraak en begon hij voor het eerst in zijn leven woordjes te zeggen. Inmiddels praat hij helemaal normaal.

Zelf kreeg ik ook een grote genade. Tijdens mijn verblijf in Medjugorje ondervond ik geen enkele moeilijkheid meer. Ik bleef de ganse tijd bij bewustzijn, had geen hartklachten meer en geen angsten. Ik was voortdurend samen met andere mensen. Het was echt allemaal heel wonderlijk. Toen ik later terugkeerde naar mijn normaal dagelijks leven kwam ik tot het besef dat ik verlost en bevrijd was van alle angst. Ik heb een nieuw leven gekregen en ben ongelofelijk blij en dankbaar!

En nog een derde mirakel volgde: al mijn hartklachten waren genezen. De problemen met bewusteloosheid kan ik nu beter plaatsen en offer ik liefdevol op voor God. Dit (geestelijk) lijden werd nu gemakkelijk voor mij omdat ik weet dat God het helpt te dragen. We hebben samen gebeden en we blijven God danken voor alle genaden die wij, en alle mensen die wij in gedachten meenamen, mochten ervaren. Ik hoop dat dit getuigenis velen mag aansporen om met al je zorgen en gebeden naar hier te komen en ze toe te vertrouwen aan Onze-Lieve-Vrouw. Niemand verlaat Medjugorje zonder vele gaven ontvangen te hebben!"

Het getuigenis werd gepubliceerd in Glasnik Mira van januari 2015, het parochietijdschrift van Medjugorje.

 

Fotogalerij

Zoeken in Bedevaart.net

Google Translator

Dutch Croatian English French German Italian Polish Slovak Slovenian Spanish