De eerste dagen - de geschiedenis van de eerste Verschijningen van Onze-Lieve-Vrouw in Medjugorje

Sinds lange tijd verklaren zes geloofwaardige getuigen uit Medjugorje -zij hebben dit onder ede bevestigd- dat sinds 24 juni 1981 de Moeder van God, de Gospa zoals Zij in Medjugorje genoemd wordt, tot op de dag van vandaag elke dag verschijnt.  Hier het relaas van de eerste Verschijningen.

De eerste dag

Op 24 juni 1981 zagen de kinderen Ivanka Ivankovic, Ivan Ivankovic, Mirjana Dragicevic, Vicka Ivankovic, Ivan Dragicevic en Milka Pavlovic omstreeks 18.00 uur op één van de Crnica heuvels, die bekend staat als de Podbrdo, een ongelooflijk mooie jonge vrouw met een kind in haar armen. Zij zei niets tegen hen, maar maakte met gebaren duidelijk dat ze naderbij moesten komen. Verrast en bang durfden zij niet dichterbij te komen, hoewel ze onmiddellijk dachten, dat het de Moeder van God was.
De tweede dag

De tweede dag, 25 juni 1981, spraken de kinderen af elkaar weer op dezelfde plaats te treffen, waar O.L.Vrouw hen verschenen was, in de hoop Haar nogmaals te zien. Plotseling was er een lichtflits, de kinderen keken op en zagen Maria, ditmaal zonder kind. Ze lachte heel vriendelijk en was onbeschrijflijk mooi. Ze gebaarde met haar handen, dat ze dichterbij moesten komen. De kinderen moedigden elkaar onderling aan en gingen naar Haar toe. Ze vielen ogenblikkelijk op hun knieën en begonnen te bidden: "Onze Vader..., Weesgegroet Maria... en Eer aan de Vader..." De Moeder van God bad met hen mee, uitgezonderd het Weesgegroet. Na het gebed begon Zij met de kinderen te spreken. Ivanka stelde Haar als eerste een vraag in verband met haar moeder
moeder, die twee maanden eerder was overleden. Daarna vroeg Mirjana de Moeder van God om een teken, dat de mensen zou overtuigen, dat ze niet logen en niet geestelijk ziek waren, zoals een aantal mensen over hen had gezegd.

Tenslotte verliet O.L.Vrouw de kinderen met de woorden: "God zij met jullie, mijn engelen!" Doch daarvoor, toen de kinderen Haar vroegen of zij Haar weer zouden zijn, antwoordde Zij instemmend met een hoofdknik. Volgens het zeggen van de kinderen was heel de ontmoeting onbeschrijflijk. Deze tweede dag ontbraken Ivan Ivankovic en Milka Pavlovic uit de groep van de dag ervoor. Ze werden door twee andere kinderen vervangen: Marija Pavlovic en Jacov Colo. Vanaf die dag verscheen Maria regelmatig aan deze zes kinderen. Ivan Ivankovic en Milka Pavlovic, die op de eerste dag van de verschijningen aanwezig waren, hebben O.L.Vrouw niet meer gezien, ook niet toen ze, in de hoop Haar weer te zien, teruggingen naar de plaats waar Ze was verschenen.
De derde dag

Op 26 juni 1981 wachtten de kinderen vol spanning tot 18.00 uur, het tijdstip van de vorige verschijningen. Ze gingen weer naar dezelfde plaats, om er de Moeder van God te ontmoeten. Ze waren heel gelukkig, hoewel hun vreugde vermengd was met vrees over hoe dit alles zou eindigen.  Ondanks alles ervoeren de kinderen een soort innerlijke kracht, die hen aantrok om O.L.Vrouw te ontmoeten.  Plotseling, terwijl de kinderen nog onderweg waren, lichtte er driemaal een lichtflits op.  Voor henzelf en voor degenen die hen volgden, was dat het teken dat de aanwezigheid van de Moeder van God aangaf.  Op deze derde dag verscheen Zij op dezelfde vlakte, maar iets hogerop als de dagen ervoor.  Opeens verdween Zij weer.  Toen de kinderen echter begonnen te bidden, verscheen Zij opnieuw.  Ze was blij, lachte opgewekt en nogmaals: haar schoonheid was onbeschrijflijk.
Toen ze hun huis verlieten, raadde de oma van Vicka hen aan wijwater mee te nemen, om er zeker van te zijn, dat de verschijning niet van satan zou zijn.  Toen ze bij O.L.Vrouw waren, nam Vicka het wijwater en besprenkelde er de verschijning mee met de volgende woorden: "Als U de Moeder van God bent, blijf dan alstublieft.  Zoniet, ga dan weg!"  O.L.Vrouw glimlachte en bleef bij de kinderen.  Toen vroeg Mirjana naar haar naam en Ze antwoordde: "Ik ben de Heilige Maagd".  Op dezelfde dag, toen de kinderen de Podbrdo afdaalden, verscheen Maria nog een tweede maal, echter alleen aan Marija en Ze zei tegen haar: "Vrede, vrede, vrede en alleen vrede".  Achter Haar zag Marija een kruis.  Vervolgens herhaalde O.L.Vrouw onder tranen de volgende woorden: "Er moet vrede heersen tussen de mensen en God en onder alle mensen!"  De plaats waar dit gebeurde is ongeveer halfweg naar de verschijningsplaats.
De vierde dag

Op 27 juni 1981 verscheen O.L.Vrouw driemaal aan de kinderen.  Bij deze gelegenheid stelden de kinderen allerlei vragen en O.L.Vrouw antwoordde hen.  Voor de priesters gaf Ze de volgende boodschap: "De priesters moeten volharden in het geloof en zorg dragen voor het geloof van hun medemensen".  Jakov en Mirjana vroegen nogmaals om een teken, omdat de mensen hen beschuldigden dat ze logen en drugs namen.  "Wees nergens bang voor", gaf de Moeder Gods als antwoord.  Voordat Ze wegging werd Haar de vraag gesteld of Ze terug zou komen, waar Ze bevestigend op antwoordde.  Op de terugweg van de Podbrdo verscheen O.L.Vrouw nogmaals om gedag te zeggen met de volgende woorden: "Moge God bij jullie zijn, mijn engelen.  Ga in Vrede".
De vijfde dag

Op 28 juni 1981 verzamelde zich vanaf de vroege ochtend een menigte mensen van overal vandaan en tegen de avond waren het er ongeveer 15 000.  Die dag riep de pastoor, Pater Jozo, de kinderen bij zich en ondervroeg hen nauwkeurig over hun ervaringen van de afgelopen dagen, wat ze gezien en gehoord hadden.  De Moeder van God verscheen weer op de gewone tijd en de kinderen baden met Haar en stelden Haar vragen.  Vicka vroeg bijvoorbeeld: "Lieve Moeder van God, wat verlangt U van ons en wat verwacht U van onze priesters?"  O.L.Vrouw antwoordde: "De mensen moeten bidden en een vast geloof hebben.  De priesters moeten standvastig zijn in hun geloof en anderen helpen".  Deze dag verscheen O.L.Vrouw meerdere malen.  Bij één van die gelegenheden vroegen de kinderen, waarom Ze niet in de kerk verscheen en Zij zichtbaar zou zijn voor iedereen.  Ze antwoordde: "Zalig zij die geloven zonder dat ze gezien hebben!"
Alhoewel de menigte de kinderen met hun vragen en nieuwsgierigheid overspoelde en het een zware en warme dag was, hadden de kinderen het gevoel dat ze in de Hemel waren.
De zesde dag

Op 29 juni 1981 werden de kinderen voor een medisch onderzoek naar Mostar gebracht, waar ze volledig gezond werden verklaard.  De arts zei: "De kinderen zijn niet geestelijk ziek", hetgeen de persoon die hen gebracht had, geloofde.  Veel mensen, meer dan voorheen, verzamelden zich op de Verschijningsberg.  Toen de kinderen op de gebruikelijke plaats kwamen en begonnen te bidden, verscheen O.L.Vrouw.  Bij deze gelegenheid spoorde de Moeder van God de kinderen aan om het volgende te zeggen: "De mensen moeten vast geloven en niet bang zijn".
Deze dag was hen een vrouwelijke arts gevolgd, die de kinderen observeerde.  Tijdens de verschijning had zij de wens de Moeder van God te mogen aanraken.  De kinderen brachten haar hand naar de plaats waar de schouder van O.L.Vrouw zich bevond en ze ervoer een tinteling.  De arts gaf toe, alhoewel ze atheïste was: "Hier gebeurt iets bijzonders".  Diezelfde dag werd een kind, dat Daniël Setka heette, op wonderbaarlijke wijze genezen.  Haar ouders hadden haar naar Medjugorje gebracht en in het bijzonder voor haar genezing gebeden.  O.L.Vrouw had deze genezing beloofd, indien de ouders zouden bidden en vasten en vast zouden geloven.  Daarna genas het kind.
De zevende dag

Op 30 juni 1981 wisten twee jonge vrouwen de kinderen te overreden om met de auto wat verder te rijden om rustig een wandeling te kunnen maken.  In werkelijkheid wilden zij de zieners ver weg brengen van de plaats van de verschijningen.  Hoewel de kinderen ver van de Podbrdo verwijderd waren, gebeurde het dat zij, toen het gebruikelijke moment van de verschijningen aanbrak, als door een innerlijke oproep gedreven, vroegen om uit de auto te worden gelaten.  Zodra ze uitgestapt waren en begonnen te bidden, kwam O.L.Vrouw naar hen toe, vanuit de richting van de Verschijningsberg, die meer dan een kilometer van hen verwijderd was.  Ze baden de zeven Onze Vaders, Weesgegroeten en Glories.  De list van de twee vrouwen had niet gewerkt.  Spoedig daarna hield de politie de kinderen en de pelgrims tegen om naar de plaats van de verschijningen te gaan.  Allereerst werd de kinderen en later ook de bevolking verboden daarheen te gaan.  Maar O.L.Vrouw zette haar verschijningen voort op andere plaatsen; bij hen thuis en op de velden.  De kinderen waren intussen vertrouwd geraakt met de verschijningen en zij begonnen steeds vrijer tegen O.L.Vrouw te spreken.  Met veel ijver probeerden zij haar raadgevingen op te volgen en luisterden naar haar waarschuwingen en boodschappen.

De parochiepriesters leidden de pelgrims inmiddels naar de kerk om hen in de gelegenheid te stellen deel te nemen aan het Rozenkransgebed en de Heilige Mis bij te wonen.  Ook de kinderen maakten zich sterk voor het Rozenkransgebed.  Soms verscheen O.L.Vrouw juist op deze tijd aan de kinderen aan de kerk.  Ook de pastoor zelf zag O.L.Vrouw, toen hij een keer de Rozenkrans voorbad.  Onmiddellijk onderbrak hij het gebed en begon een bekend Marialied te zingen: "Ljiepa si, ljiepa Djevo Mario…"  ("Oh, hoe schoon zijt Gij allerheiligste Maagd…")  Alle aanwezigen merkten dat er iets buitengewoons met hem was gebeurd.  Vervolgens getuigde hij, dat hij O.L.Vrouw had gezien.  En zo geschiedde het dat hij, die tot dan toe niet alleen de verschijningen zelf in twijfel trok, maar ook openlijk optrad tegen de verspreiding van geruchten erover, hun verdediger werd.  Hij gaf zijn steunbetuiging aan de verschijningen tot aan zijn gevangenneming.  Vanaf die dag zagen de kinderen O.L.Vrouw in een nevenvertrek van de parochiekerk.  De pastoor stemde hiermee in vanwege de nieuwe moeilijkheden en vaak ook gevaren waartegen hij de zieners wilde beschermen.  Vooraf hadden de kinderen hem verzekerd, dat dit gebeurde in overeenstemming met de wensen van O.L.Vrouw.  Vanwege het verbod van de plaatselijke bisschop moesten de kinderen echter vanaf april 1985 deze plaats in de kerk als plaats van de verschijningen verlaten.  Van toen af hadden de verschijningen plaats in een kamer op de pastorie.  Sinds het begin van de verschijningen tot op de dag van vandaag zijn er slechts vijf dagen geweest, waarop niemand van de zieners O.L.Vrouw heeft gezien.  O.L.Vrouw verscheen niet altijd op dezelfde plaats, noch aan hetzelfde groepje of personen en ook duurden de verschijningen niet steeds een bepaalde tijd.  Soms duurde een verschijning twee minuten, soms een uur.  Ook verscheen O.L.Vrouw nooit op wens van de kinderen.  Soms baden de kinderen en wachtten op de verschijningen maar verscheen O.L.Vrouw niet, vervolgens verscheen Zij kort daarna onverwacht.  Soms verscheen Zij aan de ene ziener wel en aan de andere niet.  Als Zij niet beloofd had om op een bepaalde tijd te verschijnen, dan wist niemand wanneer en of Zij wel zou komen.  Ook verscheen Zij niet alleen aan de zieners, die Zij dit had aangekondigd, maar ook aan anderen van verschillende leeftijd, ras, opvoeding en levenswijze.

Dit alles bevestigt, dat de verschijningen geen inbeeldingen zijn.  Zij hangen niet af van de tijd, noch van de plaats, noch van het gebed van de zieners of de pelgrims, maar van God, van zijn heilige Wil, die de verschijningen toestaat.


(C) Stichting Medjugorje Centrum, Kremerslaan 30, 6373 CW Landgraaf, Nederland.

Met hartelijke dank aan de Stichting Medjugorje Centrum voor het bereidwillig ter beschikking stellen van de tekst.

Uniek interview met Jacov Colo op 27 juni 1981

Bedevaart.net wist de hand te leggen op een uniek audio-interview waarin toenmalig pastoor P. Jozo Zovko de kleine Jacov, op dat ogenblik 10 jaar, bevraagt over de verschijningen.

Het vraaggesprek dateert van de derde dag van de verschijningen en vindt plaats in het Kroatisch.  U ziet op de achtergrond de vertaling van het gesprek in het Frans.  Jacov antwoordt met veel enthousiasme en een ontwapenende eerlijkheid op de vragen die hem gesteld worden.

Geniet u mee van dit boeiende gesprek: