De deelnemers aan de bijeenkomst voor gidsen en leidersVan maandag 3 maart tot vrijdag 7 maart 2014 vond in Medjugorje de 21ste bijeenkomst plaats voor begeleiders en gidsen van bedevaartgroepen, leiders van gebedsgroepen, afgevaardigden van caritatieve organisaties en verenigingen die verbonden zijn met Medjugorje.

Er waren 250 deelnemers uit 17 landen: Italië, de VS, Engeland, Ierland, Rusland, Letland, Oekraïne, Spanje, Frankrijk, Zuid-Korea, Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, Polen, Slovenië, Kroatië en Bosnië-Herzegovina.

De bijeenkomst stond onder leiding van Pastoor Marinko Šakota en had als thema: "Ziehier, uw Moeder." Naast het bijwonen van voordrachten en getuigenissen namen de aanwezigen ook deel aan het avondprogramma en werd de Verschijningsberg en de Kruisberg beklommen.

In zijn afsluitende preek zei Pastoor Šakota: "Tijdens deze dagen hebben we nagedacht hoe het komt dat wij fouten maken. Wanneer we louter op onszelf vertrouwen, onstaan problemen. Daarom is Maria een voorbeeld voor ons. Daarom ook was het thema 'Ziehier, uw Moeder', omdat we van Haar kunnen we leren hoe Zij het doet en hoe Zij het ons aanleert. Zij doet alles met Jezus, met God. Uit ons thema konden we leren dat het belangrijk is met Jezus te leven. Dat leert ons de Koningin van de Vrede hier."

Een bijzondere ervaring op de Kruisberg

Ook zienster Mirjana sprak de aanwezigen toeOnder de deelnemers bevond zich ook Magdalena Koller uit Baden-Wettingen in Zwitserland. Magdalena brengt al 10 jaar bedevaarders naar Medjugorje. "Je kan zeggen dat wij grote getuigen van het geloof zijn wanneer we op geloofwaardige wijze over God spreken bij de mensen en over de Moeder Gods getuigen. Wij zijn als groep daadwerkelijk op het gebed gericht. Het is moeilijk om het aantal pelgrims te doen toenemen want men moet een deel van zijn vakantietijd opofferen om naar hier te komen. Maar iedereen is ontroerd wanneer men met heerlijke ervaringren vertrekt uit Medjugorje. Dat is voor ons alleen een aansporing, zeker ook voor wie zich bij onze gebedsgroep wilt aansluiten.

De twee voorgaande jaren kon Magdalena niet deelnemen aan de bijeenkomst wegens gezondheidsproblemen. "Ik had problemen aan de wervelkolom en was linkszijdig verlamd. Ik zat een tijdje in een rolstoel. Na revalidatie kon ik weer opstaan met krukken en stapje voor stapje ging ik vooruit, in geloof en met gebed. Ik sprak over mijn toestand met een priester, Pater Karlo. Hij zei me dat ik de Kruisweg moest bidden met de eigen gezondheid als intentie. En zo ging ik hier de Kruisweg op. Bij de twaalfde statie, waar Christus gekruisigd wordt, kreeg ik de genade van de tranen. Er stroomde een warmte door me heen. Vanaf dat moment voelde ik me beter, en dat bleef ook na terugkeer uit Medjugorje. Met gebed en de hulp van God is alles mogelijk!"

"Bijtanken en doorgeven aan anderen"

Ook Luzia Šalov uit het Kroatische Nin nam deel aan het seminarie. "Wij zijn hier om bij te leren want ook wij, gidsen, hebben leiding nodig. Het is heel belangrijk dat ik hier even kan bijtanken, want zo kan ik dat ook weer doorgeven aan andere mensen die God op onze weg zet."

De geest van Medjugorje uitdragen in eigen land 

Bedevaartleider Alfred Heck uit DuitslandAlfred Heck uit Duitsland is er al bij sedert het allereerste seminarie: "We waren met vijftig deelnemers uit diverse landen en er heerste een gemoedelijke atmosfeer. Hetgeen mij zo treft is dat de Franciscanen doorheen de jaren regelmatig veranderden maar toch heeft ieder van hen een indruk nagelaten van liefde en hartelijkheid."

Alfred vertelde nog dat hij in Keulen meewerkte aan het 'Zentrum Medjugorje'. "In 1987 kwamen we voor de eerste keer met een autobus naar Medjugorje. We waren zo geroerd dat we nog hetzelfde jaar een tweede keer gingen. De dame die het centrum opgericht had, spoorde ons aan en bracht er ons opnieuw naartoe. Na haar dood hebben we haar werk verdergezet en sindsdien komen we ononderbroken naar hier. We hebben altijd een priester bij en drie van onze deelnemers zijn reeds priester geworden!

Thuis werken we vooral aan de bekendwording van Medjugorje in eigen land. We bezoeken parochiemedewerkers en één keer per maand maken we een voettocht naar een klooster met het kruis en een Lieve-Vrouwebeeld van Medjugorje op kop. Het is een vorm van bemoediging voor de pelgrims die in hun eigen parochie niet de geest van Medjugorje vinden.

Eén tot twee keer per jaar wordt een grote bijeenkomst georganiseerd voor wie al in Medjugorje geweest is." Alfred zegt dat deze bijeenkomsten heel eenvoudig zijn, want Medjugorje is ook eenvoudig. "Het is ook niet belangrijk hoeveel pelgrims wij al naar Medjugorje gebracht hebben. Wat echt telt is dat al wie hier geweest is, leeft naar de geest van Medjugorje."

Een uitgebreidere fotoreportage vindt u hier (externe link).